Opnieuw geboren worden – Peer Gynt

peer gynth

Veel van wat we zingen in de kerk vindt, al dan niet aangepast en vertaald, z’n oorsprong in de klassieke muziek. Een enkele keer laten we een klassiek stuk in z’n oorspronkelijke vorm horen vaak als “opvulling”. Bach-koraal preludes of fuga’s, waar organisten zich suf op studeren, gaan meestal verloren in het gerinkel van de collecte dan wel verdrinken in de koffie-conversaties na afloop van de dienst. 

Tegelijkertijd is het gewoon om seculiere popmuziek een plaats te geven in de liturgie (ref. Top2000 kerkdienst).

Waarom niet met klassieke stukken? Achter klassieke stukken zit vaak een verhaal.

In onderstaande post van Beat Rink (Crescendo) gaat hij in op het verhaal van “Peer Gynt” van Ibsen en trekt parallellen tussen de houding van Solveig en Jezus. Met een link naar het prachtige Solveig’s Song van Grieg. Op welke manier zou Solveig’s Song met deze interpretatie een plaats kunnen krijgen in een viering?

 

 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *