Spontaan staan bij het zingen van een psalm

……Bezoekers symposium proberen het combineren van verschillende muziekstijlen uit.

……Nooit eerder veranderde de liturgie zo snel als nu, zegt John Witvliet.

Spontaan staan bij het zingen van een psalm Foto:Christiaan Zielman

Het congres in de kerk van het Dominicanerklooster in Huissen werd zaterdag afgesloten met een avondmaalsviering.

Huissen
‘Dat was bijzonder’, zegt organist Martin den Otter uit Hengelo enthousiast. ‘De mensen in de kerk gingen spontaan staan onder het zingen van Psalm 149.’ Het gebeurde aan het eind van de ochtendviering op de tweede en laatste dag van het symposium Veelkleurig Vieren van de werkgroep
Eredienst Creatief. Gewoonlijk staan kerkgangers uit zichzelf bij het zingen van Opwekkingsliederen, niet bij psalmen. Handen in lucht, net zoiets. Maar na de lange stilte waarin de kerkgangers hadden nagedacht over de namen van Jezus en de gebeden, konden ze niet blijven zitten. ‘Halleluja, laat opgetogen / een nieuw gezang den Heer verhogen.’ Staan! En flink wat handen gaan omhoog.

De manieren waarop kerken hun liturgie invullen is erg verschillend,
blijkt tijdens het congres. ‘Nog niet eerder is de christelijke eredienst aan het veranderen geweest in zoveel richtingen tegelijk’, zei gastspreker
prof.dr. John Witvliet vrijdagavond al. Eredienst Creatief probeert die
verschillende stromingen van liturgische tradities bij elkaar te brengen.
Musicus en theoloog Cees van Setten gaf daar zaterdagochtend een aantal voorbeelden van. ‘Het gaat om de participatie van verschillende groepen in de gemeente. In de kerkdienst ontmoeten mensen met verschillende interesses elkaar bij Christus.’

Een complicerende factor daarbij zijn de muzikanten, zegt Van Setten. ‘Musici hebben de neiging om de mensen plat te spelen met hard geluid, of het nu organisten zijn of bandleden. Maar het zwaartepunt van de dienst komt daarmee te liggen bij de muziek en dat is niet de bedoeling van de liturgie. Mijn oplossing is: speel unplugged. Ofwel: Alle stekkers eruit en dan zacht a capella zingen en naar elkaar luisteren.’ Dat naar elkaar luisteren is ook participatie, vindt hij. ‘Je kunt naar elkaar luisteren door de gemeente in twee groepen te verdelen en elkaar toe te zingen. Probeer onder het zingen van een verootmoedigingstekst mensen in
de groep tegenover je aan te kijken. Dat is best eng.’

integratie
Van Setten gaat ver in zijn ideeën over integratie van verschillende stijlen. Hij laat twee verzen van psalm 72 zingen – Geef, Heer de koning uwe rechten. Daarna moeten de aanwezigen Opwekking 637 – zelfde toonsoort – inzetten: ‘Erken nu de Heer’. Daarna weer een vers van de psalm, dan het tweede vers van het Opwekkingslied. Dan introduceert hij een nieuwe vorm. Vers 6 laat hij declameren onder tonen van de piano. Het laatste vers van de psalm zingen de aanwezigen uit volle borst. ‘Je kunt in je eigen gemeente ook zulke vormen bedenken. Denk er goed over na, neem er de tijd voor en schakel bij de uitvoering mensen in uit verschillende disciplines van de gemeente. Op die manier leren ze elkaar verstaan.’ Zelf vindt hij de koppeling van verschillende stijlen niet vreemd. ‘De gemeente van Christus hoort een vergaarbak te zijn.’ Voorkeur voor een bepaalde muziekstijl heeft Van Setten niet. ‘Elke liedcultuur heeft zijn sterke
en zwakke punten.’ De werkgroep Eredienst Creatief denkt erover na om op termijn weer een symposium te organiseren.

Bron – Nederlands Dagblad – 28 maart 2011


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *